Harama nazar veya Yaz velayeti

Her ticari iş, farklı zaman ve mevsimlerde farklı kârlar getirdiği gibi günah ve sevap kazanmanın da farklı ölçüde kolaylaştığı mevsimler vardır.

Her iki yönüyle de yaz mevsimi sevap ve günah yönüyle en mümbit, ve en doğurgan mevsimdir diyebiliriz.

Hatta tüm insanlık tarihi boyunca da bizim yaşadığımız yaz mevsimleri kadar da hiçbir zaman günah ve sevaba açık mevsim de belki de olmamıştır.

Tarihin hiçbir döneminde kadınlar; bu kadar şûh, bu kadar pervasız, bu kadar cüretkâr ve bu kadar çok çoklukla kendilerini sergilememişlerdir.

Bu, bir yönüyle talihlilik, bir yönüyle de talihsizliktir.

Zira siz, masumane girdiğiniz bir alışveriş merkezinden, yarım saat sonra muzaffer bir veli olarak da çıkabilirsiniz; yüzü kararmış talihsiz bir zavallı olarak da çıkabilirsiniz.

Göz, bir müminin korumakla mükellef olduğu belki de en önemli kalesidir. Şeytan ruha ait tüm taarruzlarını bu kaleyi fetihle gerçekleştirir.

Buna işaret eden Efendimiz (sav) kudsi hadiste şöyle ifade eder: “Harama nazar, şeytanın zehirli oklarından bir oktur. Kim bu bakışı bana olan saygıdan ve korkudan dolayı terk ederse onun kalbine, imanına halavet, taravet (canlılık, imanî neşe, iman lezzeti, kalp inşirahı, üns esintisi) veririm.”

Yani ben nazarımı serbest bırakmış yürürken siluet olarak gözüme ilişen bir görüntüden iradi olarak dönüyor ve bakmıyorum. Bu durum ruh açısından canlı varlığa benzettiğimiz ruha bir ok saplanmasına karşı bir korunmadır.

Bakışın derinliği oranında, okun yaralayıcılığı da artacaktır.

Sonuç olarak kanama başlamış, tövbe ve vicdani bir pişmanlık olmadıysa her kanamanın sonucu gibi, bir ok bile bizi öldürebilir.

Esatiri yunan kahramanı Aşil, birçok savaşta rakiplerini mağlup etmiştir ama bir gaflet anında topuğundan yediği bir oka mağlup olmuştur.

İnsanın bedeni reflekslerle ve acı hissiyle korunmuştur. Ama ruhun korunması insan iradesine bırakılmıştır. Metafizik bir varlık olan ruhun kapısı gözle dünyaya açılır. Yani metafizikle fiziğin bağlantı noktası gözdür. Göz kalesini kaybeden insanın ruhunu şeytanlar istila eder. Ve o gözler artık baygın, solgun, birer ölü gözünden ibaret hale gelirler. Ve gözü mana âlemine açık insanlar da bunu rahatça fark ederler.

Zaten kör, âmâyı nasıl görür ki?

Kur’an-ı Kerim hepimizi bu fitneye karşı uyarır.

  “Mümin erkeklere söyle: Gözlerini bakılması yasak olandan çevirsinler, mahrem yerlerini, korusunlar." Nur/30

Bir sonraki ayette kadınlar için şu uyarı yapılır:

”Mümin kadınlara da söyle: Gözlerini bakılması yasak olandan çevirsinler, iffetlerini korusunlar.” Nur/31

Bediüzzaman Hazretleri’nin bir kayık yolculuğunda o zamanın şartlarında bugün tesettürlü diyebileceğimiz kadınlara dahi bakmaması ve onun bu hassasiyeti yanındaki arkadaşlarının hayretini celp etmiştir.

Ve bu asrın bu müthiş fitnesine karşı bizi uyarırken şunları der:

"Madem öyledir, hazer et, dikkatle bas, batmaktan kork! Bir lokma, bir kelime, bir dâne, bir lem'a, bir işaret ve bir öpmekle batma! Dünyayı yutan letaiflerini onda batırma. Çünkü çok küçük şeyler var çok büyükleri bir cihette yutar."

Ruhunuzun dünyaya olan kapısı olan gözlerinizi salıverdiğinizde, gevşettiğinizde ruhi hayatınızın ölümü başlatmış oluyorsunuz.

Artık kendinize ‘Neden kalbim katı, niçin duyarsızım, niçin -manevi anlamda- gözlerim kapalı, ruhun derece-i hayatına niçin çıkamıyorum?’ gibi sorular sormaktan vazgeçin.

Çünkü ruh ve kalp gözü açıklığı, beden gözü açıklığıyla ters orantılıdır.

Biri günaha açıldıkça, diğeri kapanır.

Müspet adım, yani artı hareket kader açısından size artı fırsatlar doğuracaktır. Hayatınız aydınlığa yönelecek, menfi adımlar ise menfi, olumsuz olay ve nikmetlerin(nimetin zıddı) davetçisi olacaktır.

Nazar ve bakışını korumanın dünyevi mükâfatı olan kalp inşirahının yanında asıl önemli yanı uhrevi yönüdür.

Siz, gerekli bir iş için dışarı çıkıyorsunuz ve gözünüzü haramdan sakınarak farz bir iş yapıyorsunuz. Bir bakmama ‘farz’ını yerine getiriyorsunuz.

Bunu şununla karşılaştırabiliriz. Siz 1000 rekat nafile namaz kılsanız bununla kazanacağınız sevap bu farzın yanında hiçbir şey ifade etmez.

Bu sebeple dışarıda bir saatlik bir gezintinizde,  çevrenizde hissettiğiniz şuh siluetlere bakmamanız size belki de en az on binlerce rekat nafile namaz sevabı getirecek, “amudi(dikey) yükselmenizi, velayete çıkmanızı” sağlayacaktır.(Namazın karşılaştırmaya konu olan yünü, sevabıdır.’Namaz müminin miracıdır.’ Müminin ruhunda duyarak, hakkıyla kıldığı iki rekat nafile namaz onu velayete taşıyan bir Burak olabilir.)

Evet, bu zamanda veli olmak da günahkâr olmak da oldukça kolaydır.

Bu nedenle de bazı insanlar yaz gelince bilakis sevinir. İlkbaharın çiçekleriyle ruhen inşirah duymanın yanında, çiçek bahçesini andıran şuh siluetlere karşı sabrederek bakmaz, o fluluktan cenneti tahayyül ederler.

Ve sabırla kazandıkları velayet inşirahıyla bir Mevlevi gibi sürurla döner, sevinçle Allah’a yönelirler.

 Geride kalanlarsa ahiretteki asıllarına göre karanlık birer gölge bile olmayan, renkli giysilerinden günah fışkıran vitrin mankenlerini seyre durur, çürümüş keçiboynuzlarından zehirli bal kemirmeye çalışırlar.

Ve Mevlana Hazretleri:

Gözünü güzellerin yanaklarına ve benlerine bakmakla kirletme;

Zira beka âleminin padişahlar padişahı geliyor,

Eğer böyle bir bakışla bulaşmış ise, onu gözyaşı ile temizle

Çünkü bu derdin ilâcı, o göz yaşıdır.

Baha Veled hazretlerinin, müritlerinin hallerini anlamakta o derece keskin görüşü vardı ki, bunlar kendi odasına girdikleri zaman: “Bu pis gözlerinizle bana bakmayınız. Evvelâ gözlerinizi göz yaşlariyle yıkayınız, ondan sonra Tanrı erlerinin yüzüne bakınız. Ancak o zaman görünen ve herkese görünmeyin nurları görebilirsiniz” derdi ve (meselâ bu müritlerden birine): “Ey filân kimse yolda gelirken bir güzele baktın, “gözlerin zinası, bakıştır.”

Binaenaleyh bizim sohbetimizden uzaklaş.

 (Harama nazar konusu anasayfadaki “televizyon” yazısında daha geniş ele alınmıştır.)